![]() |
|
||||||||||||||
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
|
||||||||||||||

De honderd woorden van Frits Bennink

Een engel heeft haar aangeraakt!
Dat gevoel krijg ik als ik naar dat mooie blonde meisje kijk. Ze kan niet meer praten, maar ze weet je drommels goed duidelijk te maken wat ze wel en niet wil. Ze begrijpt heel veel dingen, ook wat er over en tegen haar gezegd wordt. Vertel haar maar eens hoe mooi ze eruit ziet als ze nieuwe kleren aan heeft! Zie haar draaien en lachen, hardop! Altijd lief, nooit gemeen, altijd glimlachen, nooit chagrij-nig.
Soms word je zelf verdrietig als je naar Roanne kijkt, maar ze haalt je zelf weer terug met haar stralende lach: Ik ben toch gelukkig, wat zeur je nou opa?
Vaak, als iemand het verhaal van Roanne hoort, wordt deze vraag gesteld. Misschien hebt u zelf in de afgelopen minuten, tijdens het lezen van deze pagina’s ook wel iets dergelijks gedacht.
